Webmastering i sieci IT

Model OSI (Open Systems Interconnection) jest najbardziej znanym i zarazem podstawowym modelem odniesienia. Jest stosowany do projektowania sieci przenoszących dane oraz do tworzenia specyfikacji i rozwiązywania problemów. Podstawowym założeniem modelu jest podział sieci na 7 warstw współpracujących ze sobą w określony sposób.

OSI został oficjalnie przyjęty w 1984 roku. Model opisuje drogę danych od aplikacji jednej stacji roboczej do aplikacji drugiej stacji roboczej. Na każdej warstwie dane wysyłane są odpowiednio formatowane (enkapsulowane). Forma jaką przyjmują dane w każdej z warstw nazywana jest jednostką danych protokołu - PDU (ang. Protocol Data Unit). Podczas enkapsulacji każda z kolejnych warstw enkapsuluje PDU, które otrzymała z wyższej warstwy zgodnie z użytym protokołem. Na każdym kroku tego procesu, PDU przyjmuje inną nazwę aby odzwierciedlić nową formę:

• Dane - Ogólne określenie dla PDU używane w warstwie aplikacji.
• Segment - PDU warstwy transportowej.
• Pakiet (ang. Packet) - PDU warstwy sieci.
• Ramka (ang. Frame) - PDU warstwy dostępu do sieci.
• Bity (ang. Bits) - PDU używane podczas fizycznej transmisji danych poprzez medium.

Model OSI opisuje proces kodowania, formatowania, segmentowania, enkapsulacji danych, które są następnie transmitowane poprzez sieć. Strumień danych, który jest wysyłany ze źródła do celu może być podzielony na kawałki a następnie przenoszony wśród wiadomości, które są przesyłane od innych hostów w różne miejsca przeznaczenia. W każdej chwili biliony takich porcji informacji przemieszcza się w sieci. Jest to bardzo ważne, aby każda porcja danych zawierała wystarczająco dużo informacji, aby dotrzeć do celu.

Istnieją różne typy adresów, które muszą być zastosowane, aby z powodzeniem dostarczyć dane z aplikacji źródłowej uruchomionej na jednym komputerze do właściwej aplikacji działającej na innym. Stosując model OSI jako przewodnik, możemy zauważyć różne adresy oraz identyfikatory, które są potrzebne w każdej z warstw.

• Warstwa fizyczna - bity synchronizacji czasowej
• Warstwa łącza danych - adresy fizyczne źródła i celu
• Warstwa sieci - adresy logiczne źródła i celu
• Warstwa transportowa - numery procesów (porty) źródła i celu
• Warstwy wyższe - zakodowane dane aplikacji

Dostarczając dane do odpowiedniego odbiorcy zachodzi proces odwrotny do enkapsulacji czyli dekapsulacja. Informacje są odpowiednio przetwarzane w w taki sposób, aby były zrozumiałe dla wyższej warstwy. Czyli zaczynając od bitów dochodzimy do danych zrozumiałych przez aplikację i użytkownika końcowego.